Verblijf Lhasa, China.

Ik ontbijt laat en blijkbaar vonden de andere dat ook een goed idee. Omdat we pas om 13.00 uur naar het Potala Palace gaan lopen René en ik nog even over de markt maar bijna alles is nog dicht. Het is ook een avondmarkt. Als we doorlopen komen we bij een modern winkelcentrum waar we een thee milkshake met ijs nemen best apart maar goed te doen.

We moeten om 13.00 uur terug zijn om naar het meest beroemde paleis van Lhasa te gaan, het Potala Palace hier woonde de dalai lama’s, nu nog alleen monniken. 

We rijden er met een busje heen en het is gelijk erg toeristisch maar dan wel chinezen toeristen. Het leuke is dat veel Chinezen er heen gaan in klederdracht, dat vinden ze waarschijnlijk leuk. Ze willen ook graag op de foto waar we dan weer dankbaar gebruik van maken.

Blijkbaar gaat het een bare tocht worden om 115 meter om hoog te lopen en 750 treden naar het paleis. Veel chinezen hebben zelfs kleine zuurstofflessen op hun rug en van die beademslangen in hun neus. Weer andere hebben een soort luchtspuitbussen mee, deze hebben wij in de volgauto liggen. Maar we hebben nog geen traptrede gehad of Ton geeft aan dat het niet gaat. Dat is natuurlijk best sneu maar hij communiceert zo slecht dat niemand weet hoe het nu werkelijk met hem gaat. Wij, en zeker ook Mick maken ons meer dan zorgen. Ton is 75 jaar broodmager en is nog eens kilo’s afgevallen.

Bij de ingang controleren ze je paspoort en dat is oké. Maar als later blijkt dat ze dat op bijna elke verdieping doen dan snap ik het niet echt meer.

Blijkbaar toch nog fit huppel ik die trappen zonder problemen op. Af en toe even stoppen omdat die Chinese ons op de foto willen hebben. En omdat wij ook genoeg foto’s moeten hebben natuurlijk. Ik vind het paleis prachtig. De trappen zijn aan de buiten kant maar je mag ook in het paleis. Dat is echt heel indrukwekkend en ook echt heel mooi maar daar mag je dus geen foto’s maken, dat is toch balen.

Je ziet ook een aantal mensen languit op de grond liggen dit heet Prosterneren*. 

We moeten nog even langs het postkantoor voor René. De transporteur kan zijn motor niet vervoeren zonder een stom A4 wat we bij grens hebben gekregen. Een kopie wordt niet geaccepteerd, toch iets van China.

We brengen ook een bezoek de Jokhang Temple. Hier ga je eerst de oude stad in, poortje en paspoort. Dan is er een groot plein waar veel Chinese toeristen lopen en wederom ik klederdracht. De tempel is gewoon mooi maar wat heel bijzonder is het is vandaag een speciale dag. Alle monniken zijn aanwezig en doen hun ding. Wat dan wel raar is dit mag je dus gewoon filmen en fotograferen maar verder in de tempel dus zeker niet. Mingming is erg onder de indruk omdat ze dit nog nooit heeft gezien.

Na de tempel en het pallets willen we eten we spreken af met Huub en Floris maar de locatie via Google Maps werkt dus niet goed in China. We kunnen elkaar dus niet vinden. Joost, Willemijn en ik eten bij een Indiër, ik neem tandoori kip, erg lekker.

Naast ons zit een één of andere hotelmanager die heel goed Engels spreekt en erg geïnteresseerd is in onze reis.

Ik hoor dat mijn motor is aangekomen in Lhasa. Morgen eens kijken. 

Note: Het Potalapaleis in Lhasa (Tibet, China), was het winterpaleis van onder andere de dalai lama's, totdat de veertiende dalai lama (de huidige) naar McLeod Ganj, nabij Dharamsala in India vluchtte.

*Prosterneren is bidden, languit op de grond gaan liggen, opstaan, handen gevouwen boven het hoofd, voor de mond en dan voor het hart.