Verblijf Teheran, Iran. Als echte toeristen door de stad.

Het ontbijt is niet veel eigenlijk is het hotel een stuk minder dan de vorige hotels. 

Ik heb prima geslapen maar wordt toch vroeg wakker. Ik ga naar de lobby omdat daar de internetverbinding beter is. 

Vandaag gaan we als echte toeristen met een busje door de stad. We worden om 10 uur opgehaald en Armin, de gids gaat mee.

We gaan eerst langs een hele grote bazaar die nou niet echt geweldig is. Achter de bazaar is een moskee. Ik wist niet dat ik als ongelovige daar binnen mocht komen. Het is voor mij dan, heel erg kitch binnen is alles met spiegeltjes bekleed. De mannen bidden en slapen hier op de grond.

Daarna gaan we naar de Tabia’t Bridge, dat is een grote loopbrug met een fantastisch uitzicht over Teheran. Maar ik mag geen foto’s maken met mijn camera omdat te goed is of zoiets. Dat mag alleen met de telefoon. Amir, die sowieso al moeite heeft met het gezag gaat in discussie en ik maak lekker foto’s met mijn goeie camera.

We gaan lunchen bij een sjiek uitziend restaurant. Het is erg groot, drie verdiepingen en het is stampvol. Er is weinig keus met eten en het staat ook binnen 10 min. op tafel.

We krijgen uitstekende lams spies met rijst en salade. Ik neem een smerig nep bietje. Na het eten gaan we naar een oude kleine bazaar. Die is veel leuker om te zien met heel veel groente en kruiden. Roy laat z’n hoofd eens lekker kaalscheren. Of is dat ook wil vraagt de Iraniër, nou ik ben blij dat ik nog haar heb.

We gaan naar een grotere moskee die misschien iets minder bling bling is. De buitenkant is sowieso mooi.

Na de moskee gaan we een echt Iraans ijsje eten, een saffraan ijsje. We moeten daarvoor een paar kilometer door de stad rijden, maar het is zo idioot druk dat we een paar uur bezig zijn. Daar aangekomen staat er een rijtje mensen dat is altijd een goed teken. Het saffraan ijsje is echt prima.

Omdat we heel veel geluncht hebben ga ik vanavond niet eten. Ik maak nog wat foto’s van de beschilderingen op de oude Amerikaanse ambassade muur om de hoek bij het hotel.

Note: Een groep studenten hield, als steun aan de Iraanse Revolutie van 1978-'79, 63 diplomaten en burgers in de Amerikaanse ambassade in Teheran in gijzeling. De actie duurde van 4 november 1979 tot 20 januari 1981. Tijdens de crisis werden enkele gijzelaars vrijgelaten, maar 52 werden tot het einde vastgehouden. Een bevrijdingsoperatie Operatie Eagle Clawmislukte en eindigde in de dood van acht Amerikaanse militairen en een Iraans burger. President Carter zag dit als de reden waarom hij niet opnieuw werd verkozen.

De gijzeling kwam ten einde met de Akkoorden van Algiers op 19 januari 1981. Een dag later werden de Amerikaanse gijzelaars vrijgelaten, slechts een paar minuten na het aftreden van president Carter.